Gülmek en büyük özlem olmuş yüreğimizde,acılarsa katık ne çare...
Küçüklüğüme dair özlemlerim var.Ne yaptığımı bilmeden oynadığım anlamsız,bir o kadar anlam dolu oyunlar..Sebepsizce kavga ettiğim arkadaşlar,misketimi aldı diye saatlerce ağlamalar,gizlice bakkaldanşekerleme çalmalar,korkulu hikayeler anlatıp korkuya gülmeler..Babamın aldığı kirazlı tokalar ve nicesi...
Gülümsemeyi hep sevdi yüreğim.Bir ben sevemedim.Sebebini sebepsiz diye adlandırmaktan çekinmeden.Küçükken sevinçlerime katık olurdu pamuk ipliğinden oluşan acılar.Kısa sürede kopuşundan verdiği sancılar.Oysa şimdi urgandan oluşan acılara katık olmuş duygular..
Gülmek,mutlu olmak,yaşamak..
Hepsi hepsi özlediğim özlemler,yüreğimin bilinmeyenlerinde.Çözülmeyen denklem gibi.Zorlasam çözeceğim belki de.Ama içimden çözümünü bilmek gelmiyor gibi.
Küçükken kelebeklerin peşinden giderdim gidecekleri yeri bilmeden.En çok siyah beyaz beneklileri severdim.Şimdi ki hayatıma eş değer olabilme ihtimalini sezemeden.Bazende renklerini gökkuşağından almışrengarenk kelebekler peşinde koşardım.En güzel çiçeğe konarlar,tenime dokunmaktan alamazlardı bedenlerini.Bense tarifini henüz saptayamadığım izlemlerimi..Çok geçmezdi güzelliklerine aldanışım.Güzelliklerine aldanıp,uzun ömre sahip olduklarını sanıp,bir kavonaza hapseder ve orada beslemeye çalışırdım.Oysa ki bir kaç saat geçmeden toplu iğneye eş değer gözlerini yumarlardı bir daha açmamak üzere.Nereden bilebilirdim ki dakika birikimlerinde gizli yaşam savaşlarını...
Şimdi ise dünya hapsetti beni kendi kavanozuna.Annemin özenle aldığı çiçekli kavanozlar gibi değildi.Güzelliğini yitirmiş sadece cam zerreciklerinden oluşan,şatafazdı bu kavanoz.İçine nasıl yerleştirildiğimi hatırlamazken,aklımı kemiren kelebekler gibi oluşumdu.Ölümüm bir kaç saat değil,bir kaç asırlıktı sanki.Oysa onlar bir kaç saatte veda mı elvada mı derlerdi bilinmez.Ben elveda derdim arkalarından.Ağlamaklı açtığım çukurlara mezar diye yazardım,isimlerini yazmak yerine.İsim bulacak kadar vaktim olmazdı ömür denilen dakika birikimlerinde.Ve yine ağlardım.
Küçüklüğüm...Küçüklüğümdede ağlıyormuşum meğer.Demek ki mutluluğuma katık sandığım acılar ya da mutluluğum dediğim mutsuzluğummuş.Mutsuzluğuma ise acılarımmış gelecekten habersiz saptanmış,önceden çizilmiş uçsuz bucaksız çizgi.Katıksızmış mutsuzluk,katıksızmış umutsuzluk...
Farkında olamamışım ne çare...
--
''belki'' dünyasında ''keşke''
kokan havayı solurken
''iyi ki'' dediğim tek nefesimsin...
SEVGİ NEYDİ?
SEVGİ EMEKTİ...
Susmaya değecek birşeyler elbet bulur insan. Ama konuşmaya değecek güzellik her zaman bulunmuyor.
maillerimin çoğu alıntıdır emegi geçenlere teşekkür ederim.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Bu mesajı şu gruba üye olduğunuz için aldınız: Google Grupları "GÖNÜL
BAHÇEMİZDEN" grubu.
Bu gruba posta göndermek için , mail atın :
gonulbahcemizden@googlegroups.com
Bu gruba üyeliğinizi sonlandırmak için şu adrese e-posta gönderin:
gonulbahcemizden+unsubscribe@googlegroups.com
Daha fazla seçenek için,
http://groups.google.com/group/gonulbahcemizden?hl=tr?hl=tr adresinde
bu grubu ziyaret edin
geupla ilgili soru ve sorunlarınızı
lütfen grup ownerlerine bildirelim
grup owner mail adresleri
hulyakanber@gmail.com
belgin.aksoylu@gmail.com
misra66@gmail.com
handan.cilems.34@gmail.com
bunchofflowers@gmail.com
Kardeş ve dost gruplar.
Hayal dünyamız.
http://groups.google.com.tr/group/hayaldunyamiz/
http://groups.yahoo.com/group/4_MEVSiM/
http://groups.google.com.tr/group/ask_ustadi
aydanca@googlegroups.com
şiir şair
http://groups.google.com/group/siir-sair?hl=tr?hl=tr
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder